Heb je last van het kunstenaarsyndroom in werk?

Het kunstenaarsyndroom: wat mensen mij onthullen

“Creativity takes courage.” –Henri Matisse

Het kunstenaarsyndroom houdt je klein terwijl jij met je creativiteit nog meer succes kunt hebben. Denk daarbij aan: uitdagendere projecten, interessante samenwerkingen en een nog betere boterham verdienen. Maar, ook meer rust, overzicht en stille kracht.

Dit syndroom betreft niet alleen om de Picasso’s, Herman Broods en Andy Warhol van deze wereld maar ook om de creatieve geesten onder de marketeers, copywriters, Learning & Development en adviseurs in het bedrijfsleven.

Wat is het kunstenaarssyndroom?

“Creativity takes courage.” –Henri Matisse

De kracht van een kunstenaar is creativiteit. De wereld vanuit een ander perspectief zien. Universele waarheden vertalen naar iets concreets – websites, advertenties, reclame, copywriting. En, ook lef: om met hun creatieve voorstellen tevoorschijn te komen.

Het kunstenaarsyndroom is hebben van een onzichtbare rem

Waar wij heel goed in zijn is vaak ook onze achilleshiel. Ik heb hier eerder over geschreven dat als wij kracht willen ontwikkelen wij dikwijls maar eenzijde van een kracht ontwikkelen, terwijl een kracht – het vermogen om impact te hebben – uit twee tegenpolen bestaat. Voor het kunstenaarsynsdroom gaat het om productie draaien, doorzettingsvermogen en daarmee meer hun creaties in de wereld zetten.

”Discipline is the bridge between goals and accomplishment.” – Jim Rohn

De brug tussen hun huidige situatie en grootsheid is discipline. De creatieve geest houdt in eerste instantie van inspiratie, nieuwe inzichten opdoen, het bijzondere en misschien ook wel verbinden met veel mensen. Zo voeden ze zich. Op deze wijze hebben ze een soort van homeostase gecreëerd. Wel voedend maar er komt misschien minder uit hun vingers dan ze eigenlijk zouden willen. Mooie producties staan gelijk aan inkomsten, toegevoegde waarde en die kun je gebruiken om weer verder te groeien.

De ontbrekende schakel is discipline. Discipline helpt je om meer focus aan te brengen en te volharden zodat je meer produceert, sneller en met meer toegevoegde waarde. Eigenlijk is het de kracht van nee (en tegelijkertijd ja) zeggen.

  • Nee tegen nog meer inspiratie op doen en aan het werk gaan
  • Nee zeggen tegen een leven zonder structuur en een voedende dag en weekstructuur ontwikkelen – jij stuurt de tijd en de tijd niet jou
  • Nee zeggen tegen perfectionisme en ja zeggen tegen excellentie (perfectie is onhaalbaar en er bestaat zoiets als voortschrijdend inzicht en ontwikkeling)

Discipline ontwikkelen doet eerst emotioneel pijn en gaat daarna renderen

Discipline doet eerst emotioneel pijn en gaat daarna renderen. De uiterlijke mens – onze persoonlijkheid, het ego – wil de gemakkelijke weg – misschien wat lanterfanten, achter de computer hangen, afspraken die niks opleveren en nog meer inspiratie op doen –  daar los van komen doet in eerste instantie een beetje pijn. Bijvoorbeeld het afkicken van een koffie verslaving. In eerste instantie voel je de verslaving van het lichaam en de ‘honger’ naar koffie maar als je doorzet voel je dat het eigenlijk niet zo voedend is. En, je zelfs veel productiever bent zonder die 7 bakken koffie per dag. Dit komt doordat je lichaam een bepaalde balans gevonden heeft. Homeostase. Terwijl de innerlijke mens – Jung en Maslow noemen dit het zelf – hunkert naar discipline, focus en richting. Die je weer meer kracht en resultaten geven.

Discipline is te leren ondanks wat veel mensen denken. Soms denken mensen ik ben nou eenmaal zo en dat verandert niet. Deels klopt dit, want als je een boek leest of gelijk in de actie modus gaat dan verandert er weinig. Soms gaat het in kleine(re) stappen. Het kan ook verslavend werken omdat jij je innerlijke kracht aanspreekt en je daardoor meer het leven krijgt wat je wilt. Meer van je ideeën, concepten in de wereld. Dichterbij je inspiratiebronnen blijven. Meer toegevoegde waarde leveren en daardoor meer verdienen. En, misschien ervaar je ook wel meer rust – je hebt meer controle over je leven.

Want, nee zeggen tegen de uiterlijke mens, is ja zeggen tegen de innerlijke mens.